woensdag 20 april 2022

Na een gedwongen pauze........doooorrr

 Ik heb een nieuwe knie! De afgelopen zes weken heb ik gerevalideerd. Eerst op de bank, daarna met 2 krukken, toen met 1 en nu steeds vaker zonder. En al die tijd hebben mijn hobby's natuurlijk stil gestaan. 

Ik had wat voorbereidingen gedaan omdat ik er rekening mee hield dat Feike zou bellen om het frame te lassen. Zo was ik vlak voor de operatie al in Leeuwarden bij Leo Schuil geweest om de maten van de trekbeugel op te meten aan de hand van een paar originele karretjes.


 


En ik kon het niet laten om een foto te maken van een zandkleurig karretje waar zelfs nog een stukje tekst op staat.



Ook heb ik banden en binnenbanden op de kop getikt. Die binnenbanden waren een nog groter probleem dan de buitenbanden die ik in de juiste maat uit Polen heb gehaald via Ebay. Uiteindelijk kwam ik voor de binnenbanden terecht bij de Fa. Voskamp Hall, ergens in het vriendelijke oosten des lands waar ze rijtuigen verkopen. De eigenaar had niet de banden die ik nodig heb maar "zou gaan bellen met zijn Poolse leverancier en dan een paar setjes kopen." 

Een paar weken later was ik al bijna vergeten dat ik ze had gebeld toen de man mij belde en vertelde dat hij de banden binnen had gekregen. Kijk, dat is service met een hoofdletter. Voskamp Hall, een fantastisch adres!

Een paar weken na de operatie, ik mocht net weer zelf auto rijden, belde Feike met de mededeling dat de schuur leeg was en hij tijd had voor laswerk aan mijn kar. Eerst liep hij een paar keer om het frame heen en wees me op zwakke plekken die ik zelf nog niet had gezien. Samen onderzochten we de tekeningen die ik had gemaakt en de usb stick vol foto's met voorbeelden. "lijkt me geen probleem": bromde hij in zijn baard.

Een dag later belt hij op. Hij is niet tevreden met de aangeleverde reserve onderdelen omdat ze niet volledig de juiste maat hebben. Dat kan hij beter zegt hij. Ook heeft hij ontdekt dat de bak die in het frame hoort rechthoekig is. Hij vraagt me om die bak zorgvuldig op te meten inclusief de maat van het gefelste randje want die bak kan hij zelf ook maken. Wat is het toch geweldig om contact te hebben met zo'n precieze man. Niet voor niets heeft hij het laswerk van de spullen in het oorlogsmuseum in Soesterberg gedaan. 

Oh ja, van de Duitse handelaar heb ik afscheid genomen. Na een half jaar bijna wekelijks mailen ben ik het zat: hij belooft steeds spullen te leveren maar laat daarna niks van zich horen. Ik snap zulke mensen niet. Zeg dan gewoon dat je niet kan of wil leveren. Dat betekent wel dat Feike 1 ding niet kan doen, maar de beugeltjes aan de voorzijde van het frame kunnen altijd nog een andere keer gelast.

                                                  Overigens is dit een laatste model kar. 

Terwijl de kar bij Feike is ga ik, als het eindelijk mooi weer wordt, verder met de velgen. Ik geef ze hun oude kleur: zandgeel Ral 7028.


  
 Fosco verf werkt fantastisch. Het dekt goed maar is dun genoeg om de details te blijven tonen.


Alleen jammer dat Fosco niet al zijn kleuren RAL nummers geeft. Ik zoek roodbruin Ral 8017 en donkergroen Ral 6007 maar kennelijk zijn dat erg moeilijke kleuren. Ik zoek het hele internet af maar de verf is of uitverkocht, of enkel glimmend te krijgen of in kleine modelbouw minipotjes.

Ik zit een hele avond met een vergrootglas op mijn Ipad foto's van originele karretjes te bekijken en kom tot de conclusie dat de meeste karretjes geen camouflagekleuren hadden. Ik vind weliswaar een foto van een If8 in Frankrijk 1944 met camouflagevlekken maar de meeste originele, ongerestaureerde exemplaren hebben geen groene of roodbruine vlekken of strepen. Ik ga er nog even over nadenken. jammer dat Floris geen enkele sjoege meer geeft op mijn vragen. Hij werkt wel regelmatig zijn If8 Fb pagina bij maar vragen beantwoorden is kennelijk te moeilijk. 


zondag 6 februari 2022

Ontroesten, zandstralen en demonteren, laatste deel

Als de eerste schokdemper in de doos ligt kan ik verder met het verwijderen van de as en de wielnaaf. Floris, de If8 expert en beheerder van een Facebook pagina over Infanteriekarren, heeft me verteld dat die dingen muurvast kunnen zitten en dat je soms met de flex of de snijbrander een deel moet verwijderen om de as er uit te krijgen. Ik vraag mij af of ik zover ga want mijn kar is aan de buitenzijde puntgaaf en de lagers draaien als nieuw. Maar ik ga toch een poging doen. 

Een paar dagen in de kruipolie doet wonderen want een paar klappen met de moker geeft al ruimte en na een paar minuten voorzichtig slaan (ik moet het schroefdraad niet vernielen), kan ik de hele as uit de behuizing in het frame trekken. 


Het geheel ziet er voor zo'n oude kar best goed uit. Overigens zit de as vast met een moer maat 36 en die heb ik natuurlijk niet. Bij de scheepvaartwinkel in Harlingen hebben ze hem enkel in slagdop uitvoering en die zijn duur. 27 euro voor 1 dop die ik 2x ga gebruiken. Zucht. Maar met die dop krijg ik de moer met het grootste gemak los. De moer wordt geborgd door een krom gebogen ringvormig plaatje en dat ken ik uit de wielnaven van de Jeep. Achter dat plaatje zit een komma vormig onderdeel dat ervoor moet zorgen dat de as niet te ver doorbuigt. Al die onderdelen zijn vies maar niet rot dus na een uurtje heb ik die, inclusief de schokdemper, schoon.

De dagen daarna ga ik met frisse moed met de andere kant verder. Dat gaat opvallend gemakkelijker en ik zie ook dat de schokdemper, naaf en as in een nog betere staat zijn dan de andere kant van de kar. Ik denk dat deze kant van de kar altijd beter uit de wind en de regen heeft gestaan want na een paar dagen kruipolie kan ik zelfs de trekknop die de as vastklemt, lostrekken en, nog mooier, het lukt me om met de hand de naafdop los te draaien. Het binnenste van de naaf is puntgaaf en glimt alsof het nieuw is. Het geheel, inclusief het lager, zit perfect in het vet. Ik hoef er helemaal niks aan te doen.

Heel langzamerhand kan ik beginnen met nadenken over de opbouw van mijn karretje. Maar eerst heb ik nog een vreselijke K--klus te doen: het verwijderen van 80 lagen verf en roest van het frame en de wielen. Olaf verklaart me voor gek en geeft me het adres van Gritstraal- en coatingbedrijf van de Wal in het pittoreske Boazum. Met frame en wielen achterin de auto rijd ik op m'n vrije dag naar het bedrijf en terwijl ik 1 dorp verderop een heel klein bedrag contact geld pin, stralen zij wielen en frame. Als ik terug kom staat alles brandschoon gereed. 20 minuten nadat ik bij het bedrijf ben gearriveerd zit ik alweer in de auto. Van der Wal: ik strooi bloemen op hun pad. Geweldige kerels! 




  Omdat roest na twee uren alweer terug keert zet ik de velgen onmiddellijk in de Rust O Leum. Eigenlijk zijn de wielen nu klaar.

Verder met de assen en de naven. Ik wil alles brandschoon hebben zodat alle onderdelen straks, na hun nieuwe verfbeurt, als nieuw lijken. Dat kost tijd maar is eigenlijk best leuk werk omdat ik, net als bij de Nekaf en de Willys, allerlei leuke kleine originele details tegenkom:

Heel belangrijk: c q a. Volgens mij is dit de fabrikant. dat zal ik Floris vragen. 

                                                       Waffenambt stempel. 

En meer bewijzen van de originele kleur. Ik heb me daar in verdiept en ga die originele kleur weer aanbrengen. Volgens de experts is de Duitse zandkleur RAL7028 en als ik daar een bus van koop komt die enorm goed overeen met de kleur aan de binnenkant van de wielnaven. 

Toch is er verschil met een ander origineel deel dat ik bloot leg. 


Deze kleur is lichter maar ik vind dat niet raar omdat dit deel op een andere manier bewaard is gebleven dan het deel achter de wielen. Ik denk dat ik honderden verschillende antwoorden krijg wanneer ik op internet een discussie zou starten over de originele kleur. Maar iedere schilder kan je vertellen dat alle verfkleuren, inclusief wit, na zoveel jaar van kleur veranderen omdat de moleculen van de pigmenten veranderen, In ieder geval spuit ik mijn kar tzt in RAL7028.

En nog een detail in de naaf:




Eigenlijk ben ik klaar met het vieze werk. Ik moet nog een paar weken wacht op de laatste onderdelen uit Duitsland (schokdemperpennen, een halfronde steun en de houders voor het halfronde trekstangetje) en dan kan ik naar de lasser waar ik al een afspraak mee heb gemaakt. In de tussentijd ga ik verder met de wielen: Nieuwe banden! 




  

 

donderdag 13 januari 2022

Kar-@mateur: 1-1

Eigenlijk had deze post "lappenmand" moeten heten want ik heb weken niks kunnen doen vanwege chronische ontsteking aan mijn door en door versleten knieën veroorzaakt door overbelasting. Ik heb zelfs een week met krukken gelopen. 

En als je amper kan staan heb je geen zin om met grof geweld aan de kar te werken. Toch staart dat rotding me iedere dag grijnzend aan als ik de garage in kom. Als ik een beetje beter kan staan pak ik mijn gereedschap. 

Ik flex het uiteinde zo goed mogelijk af en probeer met dremel en moker de pen te verwijderen.


Dat gaat niet dus een nieuwe poging met splinternieuwe kobaltboortjes. 

Het twee mm boortje gaat 4 centimeter diep maar het 3 mm boortje propt als het ware het gaatje dicht waardoor ik geen mm dieper kom. Langzamerhand ben ik het helemaal spuugzat. Dan maar hulptroepen inschakelen.
Met de kar achterin de auto rijd ik naar Olaf want die heeft een pers. Ook de pers werkt niet omdat hij er niet goed op past. Het is zijn eer te na dus doet ook Olaf verwoede pogingen met vuur, water, boormachines, beitels, aambeelden en ik weet niet wat.
Na twee uur werken zit de pen nog steeds muurvast. Dan schiet Olaf te binnen dat hij een drilboor van de aannemer heeft liggen. Zo'n enorme Bosch die gebruikt wordt om complete gevels te verwijderen. 
We doen een allerlaatste poging met de drilboor en plotseling geeft de pen mee! Na een paar minuten valt hij uit zijn behuizing en is de schokdemper aan 1 kant vrij.

Zielsgelukkig ga ik weer naar huis. Eindelijk een lichtpuntje dus nu gelijk door. Uiteraard zit de pen aan de andere zijde van de schokdemper ook zo vast als een huis. Maar nu ben ik gemotiveerd. Ik start met een twee mm boor en eindig na drie uren met een 13mm maar dan heb ik de pen bijna volledig uit geboord. De schokdemper zit echter nog steeds vast. Ik zet het geheel drie etmalen in de wapenolie (nog dunner dan WD40) en daarna kan ik met gemak het restje bout uit boren en met een grote schroevendraaier de schokdemper verwijderen.

                                               Links het restje van de pen. 

Zoals ik verwacht had zitten de twee delen van de schokdemper los in elkaar. Als ik die van elkaar haal blijkt dat de dikke veer na 80 jaar nog steeds puntgaaf is!  

Nu de andere schokdemper. Zin in!


woensdag 17 november 2021

Een origineel Hull compass

Mijn grote vriend Olaf weet dat ik altijd gek ben op unieke details. Hij heeft iets van mij nodig en toont mij als ruilmateriaal een origineel Hull compass dat door verkenningseenheden in Jeeps werd gebruikt.




Ik word gelijk hebberig. Met een heel klein bedragje bijbetaling veranderen mijn spullen en het kompas van eigenaar. Ik heb alleen 1 klein probleempje. Olaf wil me wel het kompas verkopen maar niet het nog zeldzamere bevestigingsbeugeltje voor aan het dashboard. 








Voor civiele uitvoeringen maakte Hull bevestigingsbeugeltjes die aan een raamstijl konden worden bevestigd. Het militaire beugeltje bestaat uit een blikken beugeltje met daarin een simpel stukje rubber slang. (gelijk trillingproof

In dat rubber slangetje zit een messing buisje dat in het kompas wordt geschroefd. 

Dat moet ik zelf kunnen maken. We meten het beugeltje van alle kanten op en als na een paar avonden mijn duim niet meer zeer doet begin ik, terwijl mijn lief tv kijkt, te fröbelen met kartonnen sjabloontjes, stukjes messing en een figuurzaag. 






Bovenaanzicht:









Na twee avonden is dit het resultaat: 





Een plaatje messing, een stukje gasslang, een perfect passende houten plug en een spuitbus verf. Niemand zal straks het verschil zien. Overigens heb ik 1 foutje gemaakt. De schroef voor aan het dashboard zit niet goed en het beugeltje zit op de foto rechts op de kop. 






Er is een bekende foto van een jeep met het kompas vóór het stuur. Ik vind dat geen goede plek. Ten eerste omdat daar allerlei knoppen en sleutels zitten en ten tweede omdat de bijrijder, die meestal navigator was, niks kon zien. gelukkig vind ik nog een foto.


Binnenkort, als mijn duim helemaal heel is en ik van mijn griepverschijnselen af ben (nee, geen Covid, negatief getest bij GGD vandaag) monteer ik hem in mijn dashboard.



Tussenstand: Kar - @mateur 1- 0

Antwoord en praktische tips van Floris, de If8 expert. Hij besluit met de woorden: "de onderdelen kunnen muurvast zitten."

Dat blijkt het understatement van het jaar. Ik heb busjes gas gehaald en mijn moker uit het vet. Ik schuif de Jeep de garage uit om ruimte te krijgen, trek mijn leren handschoenen aan en begin met hameren en branden. Omdat ik de dure, zeldzame onderdelen van de kar niet wil vernielen, moet ik me inhouden. De naaf wordt zo heet dat het vet in de wiellager vloeibaar wordt en uit de naaf loopt. Dat is op zich goed nieuws omdat het bewijst dat daar nog vet zit. Dat wist ik ook wel omdat de wielen hartstikke soepel ronddraaien. 

Alleen geeft de naaf geen millimeter toe, ondanks de hitte en het slaan met de moker. Na meer dan een uur stop ik. Dit heeft geen zin. Floris, de IF8 expert (die zelf vier van die karren bezit) heeft me al een paar tips gegeven voor als het echt niet wil. Uiteindelijk blijft dan niets anders over dan de naaf behuizing open te flexen en later weer dicht te lassen maar zover ben ik nog niet. Ik ga eerst wat anders proberen. De behuizing van de naaf zit met een dikke pen vast aan de schokdemper. Als ik dat los maak komt uiteindelijk het hele naafhuis los en kan ik het in een oliebad leggen. Die pen is vervangbaar dus die hoeft niet heel te blijven.

De eerste klappen met de moker zijn bemoedigend. De pen komt een paar mm los.


Maar dat is dan ook alles. Ik sla zo hard op de pen dat de kant waar ik sla vervormt en verdikt zodat ik de rest van die pen met geen mogelijkheid door het gat krijg. Er zit geen enkele beweging meer in. Met veel moeite flex ik met de multitool (ik kan er met de flex niet bij) de vervormde kop af maar ook dat helpt niet. Dan krijg ik een ingeving. 

Ik heb deze nog:


Die heeft me bij de Jeep enorm geholpen al brak hij op een gegeven moment. Maar dat lag volgens de winkel aan een fabrieksfout. Ik zet hem op de pen en begin te draaien maar na een paar slagen durf ik niet verder. Er komt zo verschrikkelijk veel spanning op het gereedschap te staan dat ik bang ben dat hij breekt. Het is dan inmiddels 17.00u en ik ben al 4 uren bezig. Uit frustratie geef ik nog een paar klappen met de moker. Dat had ik beter niet kunnen doen. Ik sla met volle kracht op mijn duim. Godzijdank sla ik gedeeltelijk mis maar de uren daarna zit ik onder een icepack en aan het einde van de avond is mijn duim twee keer zo dik als de andere. Voorlopig sta ik met 1-0 achter. 

Eerst maar een Jeep klusje. 

Overigens vond ik tijdens mijn speurtocht naar originele verf wel de allereerste door de Duitsers aangebrachte verf. Onder het zandgeel zit nog een laag grijs/blauw. Dat is precies wat ik zou moeten vinden bij dit eerste model.

Als mijn duim genezen is ga ik die pen uitboren, Ik ga dit winnen en niemand zei dat het makkelijk zou worden.

Maar eerst weer een Jeep intermezzo.


  
 

donderdag 11 november 2021

Ontroesten en demontage deel 1

 Eindelijk weer eens een paar dagen vrij. Steeds meer vrienden gaan voortijdig met pensioen (al mag je dat niet zeggen) maar ik werk nog meer dan 40 uur per week. Ik ben dan ook blij als ik eindelijk mijn oude kleren aan kan trekken voor een middag ontroesten en demonteren. Het is redelijk weer dus kan ik buiten onder het afdak een begin maken. Ik start met de wielen om de kar, die meer dan 80 kilo weegt, langzaam lichter te maken. 

Dat valt niet tegen. Ik krab de verf een beetje weg waarna met een iets grotere hefboom en de juiste dop, de moeren van de vier wielbouten redelijk makkelijk los gaan. Bij het verwijderen van de verf komt het originele merk: KronPrinz tevoorschijn evenals het Waffenambtstempel met de bekende pappagaai.


Ook het tweede wiel gaat van een leien dakje tot ik de laatste moer los draai en met akelig gemak de bout breekt. Daar baal ik van want dat wordt weer extra werk bij het monteren.

Waar ik wel heel erg blij mee ben is de originele Duitse zandkleurige (Gelb) verf die nog op de wielnaaf zit en bijna 80 jaar onaangetast is gebleven. Ik weet nu welke kleur ik mijn kar tzt weer moet geven.

Ik heb geen idee of de lekke en volkomen versleten banden origineel zijn maar het zou kunnen want de ene is een Continental met de tekst "hergestelt in Deutschland" terwijl de andere een Michelin is die geproduceerd is in Torino, in die tijd een bondgenoot van Duitsland. Omdat ik nergens een jaarcode zie blijft dat echter een gok.
Met mijn zoon til ik de bak op de workmate en ga er eerst eens een uurtje omheen lopen.
Als een paal boven water staat dat de blikken bak uit het metalen frame moet. Ik weet dat die bak met zes simpele beugels vast zit. Omdat de boutjes volkomen rot zijn verwijder ik die met de multi tool.

Maar als die beugels verwijderd zijn zit er nog geen beweging in de bak. Dat is geen wonder. De kar heeft bijna 80 jaar buiten gestaan en het metaal van de bak zit helemaal vastgeroest aan het buizenframe. De uren daarna probeer ik met staalborstels, plamuurmessen en schrapers zoveel verf en roest te verwijderen dat de bak los kan. Maar dat is allemaal tevergeefs. Door de roest is de bak zo uitgezet dat hij nooit losgetrokken kan uit het frame. Er zit niets anders op dan de bak met geweld los te bikken en dan maar te hopen dat ie nog gerepareerd kan. Ik heb daar overigens een hard hoofd in want het blik is aan alle kanten zo rot als een mispel en zit vol gaten.
Met de rubber hamer, een moker en een houtblok doe ik er meer dan een uur over om de bak centimeter voor centimeter uit het frame te bikken. Ik ben blij dat het frame er goed uit ziet maar de bak is nu niet meer te redden.



 



 






De zijkanten zijn ingedeukt en het geheel is volledig uit model maar het blik is zo dun als papier dus ik denk niet dat de lasser hem had kunnen redden. Hij mag tzt een replica maken van roestvrij staal. 

Nu moet ik eerst weer heel veel dagen werken en in huis en tuin klussen. Daarna ga ik naar Chiney, de enorme militairia beurs in België om op zoek te gaan naar onderdelen. 





Eigenlijk hebben Olaf, Hessel en ik veel te weinig tijd want de beurs is enorm. Alle handelaren proberen de schade van het afgelopen jaar in te halen maar ik ga snel langs de kraampjes want ik weet wat ik zoek. En yes! Bij een aardige Duitser die al aardig in de olie is van het abdijbier, koop ik voor een spotprijs een trekstang voor achter de Jeep. En hij heeft thuis nog veel meer onderdelen liggen dus tzt bel ik hem.


Nu begint thuis het langdurige geduldklusje. Ik vind het niet erg. Het maakt na een lange werkdag mijn kop leeg en ik ben liever in de garage dan in de kamer, hangend voor de TV. 

Het gaat tergend langzaam want het frame is één massa verf en roest. Toch zit onder die troep redelijk gaaf metaal wat me hoop geeft dat ik de kar goed kan restaureren.


Het lijkt heel erg slecht. Ik gebruik geen afbijt of schuurpapier om mijn garage een beetje netjes te houden maar doe al het werk met een krabber en een paar messen. 









Onder de laag verf een dikke splitpen en een ring. Die zijn makkelijk te verwijderen. Nu komt het moeilijke werk. Na een paar dagen kruipolie zitten de verschillende veer-delen nog steeds muurvast. Ik wil ze niet vernielen dus grof geweld is geen optie. Binnenkort maar even een paar gasbusjes halen voor de brander.

In de tussentijd stel ik een paar vragen aan de If8 expert maar die is niet echt van de snelle antwoorden. En ik koop op Generaaltjes een paar bussen wapenolie om te gebruiken als kruipolie voor de grote onderdelen. De man kijkt mij argwanend aan als ik de bussen ophaal. Ik zie hem denken dat ik een terrorist ben die bezig is wapens klaar te maken voor de grote Corona-opstand :-) 

zaterdag 23 oktober 2021

Een nieuw project: Infanteriekarren IF8

 Ik zoek al een tijd naar een nieuw project want de Slat doet het zo goed dat ik daar behalve doorsmeren vrijwel geen werk aan heb. Ik ververveel me dus kijk ik al een tijdje om me heen. Behalve de financiën (de prijzen van auto's en motoren rijzen echt de pan uit omdat alle rijke patsers hun spaargeld investeren in onze voertuigen ipv er bij de bank kosten over te betalen ((en geef ze eens ongelijk)) heb ik ook ruimtegebrek. Ik kan niet nog een auto stallen. Ik ga dus op zoek naar een karretje maar ik wil geen Bantam. Ten eerste is die te groot om te stallen en ten tweede vind ik hem nogal gewoon :-) 

Ik zoek dus een Amerikaanse M3A4 of een Duitse If8. De M3A4 past uiteraard beter bij mijn Jeep maar de IF8 is echt uniek en kan, net zoals Chris dat doet, als buit achter mijn auto. 

                                                          Foto uit 1945

Ik heb het er over met Joop Staman die zelf nog 1 M3A4 heeft en hem daarom niet verkoopt. Hij wenst me succes met mn zoektocht want die karren zijn zeldzaam en duur.

Ik ontdek al snel dat gerestaureerde karren rondom de 3000 euro moeten kosten en ongerestaureerde exemplaren zijn onvindbaar. Marktplaats biedt een oplossing. Daar staat plotseling een Infanteriekar te koop, van het Zwitserse leger maar de Wehrmacht zou ze ook gebruikt hebben. Ik aarzel niet en koop de kar.


Maar hoewel de kar in goede staat is en goed te restaureren, is het niet wat ik zoek. Allereerst is het nagenoeg onmogelijk hem achter een auto te vervoeren en ten tweede vind ik geen enkel bewijs dat deze kar echt door de Wehrmacht is gebruikt. En verder is de houten kar loeizwaar en te groot voor opslag in mijn garage. Gelukkig kan ik hem voor hetzelfde bedrag als ik er voor betaald heb doorverkopen. 

Een tijd later ontdek ik op de Belgische Marktplaats een te restaureren IF8 in redelijke staat. Er wordt al flink op geboden maar ik wil hem gewoon hebben! Uiteindelijk ga ik 300 euro boven het hoogste bod zitten en krijg mail van een vriendelijke Belgische handelaar dat hij akkoord is. Midden in de Belgische Covid lockdown rijd ik op zaterdagochtend van Friesland naar bijna Calais om de kar te halen. Hoewel België volledig op slot zit kan in bij Antwerpen ongehinderd doorrijden (en met mij een complete file auto's. Hoezo lockdown?) en laad na het aftikken van een substantieel bedrag mijn karretje in.

Ik ben er erg blij mee want het is een eerste model en die zijn het meeste waard omdat ze het meest zeldzaam zijn. Die van mij is van 1941 maar mist wel hier en daar wat delen. Daar ben ik niet bang voor want ik heb al gezien dat je op internet replica onderdelen kan kopen.

Daarna wordt het lente en zomer en ga ik lekker rijden met de Jeep. Afgelopen week ben ik nog een lang weekend in Twente geweest om daar 300km te rijden over verharde en onverharde wegen. De Jeep doet het fantastisch. Het enige dat ik hoef te doen is tanken. Ze verbruikt amper olie en start en loopt als een zonnetje. 



Nu is de zomer voorbij en wordt het tijd te starten met de kar.



 


Ook het eerste, zeer belangrijke replica-onderdeel, de bevestiging van de trekstang, heb ik al binnen. gekocht bij een Duitse handelaar die op Ebay adverteert. 



De klus kan beginnen. Uiteindelijk moet dit ongeveer het resultaat worden:

Deze stond kort geleden voor 3700 euro te koop op Ebay. Een originele eerste model If8. Geen replica maar een echte. Dit resultaat is mijn doel. Zin in!