zaterdag 4 augustus 2018

Revisie van de transfercase deel 2

Volgende week maak ik het af.....................Tja. Niet gerekend op zulk verschrikkelijk mooi weer waardoor ik meer in de tuin zit dan in de garage maar vooral niet gerekend op zoveel problemen.

Ik dacht dat ik de parkeerrem zo.n beetje af had. Als ik de nieuwe, missende borgbout in huis heb, heb ik geen idee hoe ik die moet monteren. Op G503 vind ik een paar foto's. Maar volgens mij kloppen die niet. De borgveer heeft op die manier geen nut. Dat zeggen de commentaren onder de foto's ook.
De borgveer hoort tussen brakedrum en manchet want anders heeft ie geen nut. (ik vind een filmpje van een Amerikaan die laat zien dat ie olie lekkage heeft uit zijn versnellingsbak. Als ik naar de brakedrum kijk zit er niet eens een borgbout. Mensen doen maar raak)

Borgveer op juiste plaats. Enkel nog ijzerdraad

Ik vraag Chris of ik alle gaffeltjes goed gemonteerd heb. Volgens hem wel maar hij waarschuwt me: als ik de rem niet goed afstel en de manchet daardoor gaat aanlopen, kan ik brand krijgen. Hij raadt me aan de rem pas af te stellen wanneer de auto op zijn volle gewicht is. Die raad volg ik op maar ik kijk nog wel even goed en zie dat de manchet tegen de grote bout van de bevestiging aan zit. Daar valt niets aan af te stellen op die manier. Een ring in de bout is de oorzaak.

Ik moet de hele parkeerrem weer demonteren om de bout los te schroeven en de ring te verwijderen, Maar na weer een uur sleutelen zit het goed.





Nu nog 1 klein klusje: de montage van de T84 gearbox aan de T18 transfercase. In de manual kan ik niets vinden en ook op het internet is weinig info te vinden. Kennelijk is het een simpele klus: pakking er tussen, metalen staafje in een groef schuiven, dan de 2 delen aan elkaar koppelen  en 5 bouten vast draaien. Fluitje van een cent.

Inderdaad: geen fluitje van een cent. Als ik de 5 bouten vast heb gedraaid zit de versnellingspook muurvast. Geen beweging in te krijgen. Geen enkele versnelling werkt. Ik snap er niks van en draai de 5 bouten weer los. Als ik de gearbox los trek van de transfercase blijft de uitgaande as van de gearbox vastzitten in het lager. Als ik het los wrik voel ik dat de tandwielen in de gearbox los raken. Ik weet wat er aan de hand is en ik kan wel janken: de synchromeshen zijn losgeraakt en de broodjes liggen onderin de bak.


Ik moet de hele gearbox weer uit elkaar halen en opnieuw in elkaar zetten, Buiten is het 35 graden, binnen ook. Ik houd er maar even mee op.

De dagen daarna denk ik na over de oorzaak. waarom zit die versnellingsbak vast? Ik zoek op het web maar vind weinig. John Barton zegt iets over de interlock plunger, dat metalen staafje waarvan ik me vorig jaar afvroeg wat het was maar dat is niet erg duidelijk. Hij zegt dat er discussie over is en dat het bedoeld is om te voorkomen dat de bak in meerdere versnellingen tegelijk raakt tijdens het schakelen.

Interlock plunger. Nergens te vinden in de manual 

Het enige wat ik kan bedenken is dat er door de nieuwe onderdelen iets is verschoven waardoor de rails in de gearbox klem komen te zitten in de gaten in de transfercase. Ik besluit die gaten voorzichtig een paar honderdste mm uit te slijpen.


zonder.......

....en met interlock plunger
Nu zou het moeten passen. Ik heb de gearbox weer gemonteerd (de pakkingen worden er niet beter op) en koppel de delen weer aan elkaar. De rails passen goed in de gaten en als ik alle bouten heb aangedraaid schakelt de pook perfect. Nu de laatste stappen. Ik monteer de oliepakking in de transfercase, monteer het grote tandwiel, de kroonmoer en de splitpen. KLAAR.
Ik loop triomfantelijk de tuin in. Tijd voor een biertje.
Onder het genot van die koude klets ruim ik mijn gereedschap en de werkbank op.
Tot mijn afgrijzen vind ik de interlock plunger in een bakje. Vergeten te monteren.

Terwijl de hond prevenief achter de bank vlucht en mijn lief naar zolder verhuist, blijf ik merkwaardig kalm. Ik realiseer me dat elk nadeel zijn voordeel heb: alles moet weer uit elkaar en weer in elkaar dus ik kan straks uit mijn hoofd een versnellingsbak reviseren. Maar voorlopig ben ik het ff spuugzat.

Goed, een paar dagen later heb ik genoeg energie verzameld om weer bezig te gaan. Ik heb inmiddels weer nagedacht en weet dat ik bij het volledig verwijderen van de gearbox de uitgaande as weer los trek met alle gevolgen van dien. Ik besluit om de T84 een centimeter los te halen om te proberen de interlock plunger er met een pincet tussen te wrotten. Met wat ijzerdraadjes en een pincet lukt dat na een uurtje pielen. Daarna draai ik de bouten weer vast. Resultaat: de pook zit weer muurvast. Gloeiende, gloeiende........

Voordeel is dat ik nu zeker weet dat het aan dat rottige staafje ligt. Nadeel is dat de bak weer los moet.
Ik demonteer de 2 delen en jawel: de broodjes donderen weer onderin de bak. Ik zucht eens diep maar weet dat ik eea nu uit mijn hoofd kan (de)monteren. Het probleem met de interlock plunger is lastiger.
Ik stel een vraag op het  KTR forum. Na een paar dagen is het bijna 70 keer gelezen maar 0 antwoorden. Kennelijk weer een moeilijke vraag. Ik ga weer zoeken. Na een heleboel zoektermen vind ik een vrij recente discussie op G503. Twee mannen hebben hetzelfde probleem gehad als ik en man 2 geeft de oplossing:

Het is van het grootste belang dat de versnellingsbak in de VRIJ staat wanneer je de 2 delen koppelt. De rails moeten zo staan dat de uitsparingen aan de buitenzijde recht tegenover elkaar staan. daarna moet je de twee delen koppelen totdat er net voldoende ruimte overblijft om de interlock plunger er tussen te schuiven. 

Omdat Mike, mijn aangetrouwde, zeer handige neef, me over een paar dagen komt helpen met compressie meten wacht ik tot hij er is. Dan kunnen we het samen doen.

Als hij er is monteren we samen de 2 delen en zetten heel voorzichtig de plunger er tussen. Daar zijn we een uur mee bezig. Wat een K-werk. Het wil niet omdat de seegerring van het grote lager in de weg zit. Die seegerring zat niet aan het oude lager. Ik vraag me met Mike af of die er wel op hoort. Ik kijk op het doosje van het nieuwe lager. Dat is een na-oorlogse Hotchkiss. Kennlijk een modificatie maar niet bestemd voor mijn transfercase want hij heeft helemaal geen nut. Sterker nog, hij belemmert de montage van de plunger. We halen de seegerring er af en dan past de plunger goed.
Als alles vast zit wil de pook schakelen, Maar het houdt niet over. We halen de pook er nog een keer af. Alles zit op het oog goed. Maar ik neem geen enkel risico meer: de bak gaat naar Staman en dan mag John checken of alles inderdaad zit zoals het hoort.
op weg naar Staman

   Vervolgens kunnen we eindelijk met het blok bezig. Compressie meten. Dat wil ook niet: De nokkenas zit ergens vast en we hebben geen idee waar. De krukas draait goed dus zitten er geen kleppen klem of zo. Voor de zekerheid demonteer ik de oliepomp maar dat helpt ook niet. Na 2 uren ontdekken we dat het messing deel van de compressiemeter, het deel dat in de kop gaat, te lang is. Na het op de juiste lengte flexen van dit deel kunnen we eindelijk meten. We meten op iedere cylinder 0 compressie. Dat kan niet want de motor heeft een jaar geleden nog redelijk goed gelopen. Kennelijk is de meter stuk.
Maandag verder met een andere meter. Dan ben ik ook bij Staman geweest en heb ik ook nieuwe lagerschalen. Kunnen die er gelijk op. Dan halen we ook de kop er af om te laten vlakken. Daarna op vakantie en in september verder met een gevlakte kop en een 100% goede vesnellingsbak.


Maar het zit allemaal niet mee en voor het eerst vraag ik mij af of het me gaat lukken om de Jeep voor september 2019 rijdend te hebben. Ik vraag me zelfs af of het me uberhaupt gaat lukken om de Jeep weer rijdend te krijgen.







 

zondag 8 juli 2018

revisie van de transfercase deel 1

Graspop was weer geweldig dit jaar. Een dag langer dan vorig jaar dus nog meer hoogtepunten. Donderdag Guns & Roses, vrijdag Iron Maiden, zaterdag Volbeat (mmmmm, niet mijn smaak, veel te soft) en zondag hoogtepunt na hoogtepunt: Limb Bizkit, Alice Cooper, Judas Priest en Ozzy Osborn. Inderdaad, ouwetjes, maar nog in topconditie. Lijkt mijn Jeep wel ;-)
Mijn eigen conditie is aardig gezakt na 5 dagen patat, bier en uitsmijters. Ik moet dan ook een paar dagen bijkomen, werken, de camper opruimen en tuinklussen doen voor ik bezig kan met de transfercase.
Tussenbak, reductiebak, overbrengingsbak. Het ding heeft allerlei namen. Ik blijf m maar transfercase noemen.

Ik had al verteld dat ik vele, vele uren heb besteed aan het reinigen van het ding maar nu mag ie eindelijk open.



Ik ben echter niet van plan om hem net zo rigoreus als de versnellingsbak te demonteren. John, de monteur van Staman, heeft me het advies gegeven om eerst eens goed in de bak te kijken en te voelen voordat ik m helemaal uit elkaar haal. Als ie in net zo'n goede conditie is als de versnellingsbak dan hoeft ie helemaal niet volledig uit elkaar. In de versnellingsbak hoefde ik zegge en schrijve maar 1 tandwiel te vervangen (en nog niet eens dringend) dus misschien is de transfercase wel in goede conditie. John en ik bekijken samen de opengewerkte bak bij Staman en hij legt daarbij uit dat demontage van de pookjes en stangen van de 4 wheeldrive en de hoge/ lage gearing enorm gepruts is, dus als het niet hoeft moet je enkel pakkingen en lagers vervangen.

opengewerkt exemplaar bij Staman

Het grote 1e tandwiel dat vast zit aan de as van de versnellingsbak, had ik al aan John laten zien. Daar mankeerde helemaal niets aan. Als nieuw! Nu het oliedeksel er af.


De nu zichtbare tandwielen zien er geweldig uit. Nergens, helemaal nergens een krasje, een slijtspoor of een beschadiging. Als nieuw. Ook de assen, voor zover ik ze kan zien, zien er perfect uit. Er is geen tiende milimeter beweging in te krijgen. Als ik met beide pookjes schakel gaat dat hartstikke soepel, de synchromessen zien er perfect uit en doen goed hun werk, de pookjes schakelen met een duidelijke "KLIK" in de ball bearings en, (het belangrijkste) de tandwielen reageren zoals het hoort als ik van 2 naar 4 wheeldrive ga en van hoge naar lage gearing. Ook in het oliedeksel is geen spoor van metaal te vinden dus ik besluit om enkel pakkingen, olie keerringen en lagers te vervangen.

als nieuw


Ik ontdek nog een leuk detail. Het deel van de transfercase waar de parkeerrem aan vast zit, de output shaft rear bearing cap, is van Ford wat duidelijk zichtbaar is aan de letters GPW en, uiteraard, het F-je.

links GPW, rechts het F-je
Hoewel ik groene verf tegen kwam schilder ik dit deel toch weer Ford grijs

De transfercase zelf is van Spicer. Duidelijk zichtbaar in het bijzondere plaatje. Bijzonder omdat ik het, zelfs op G503, geen enkele keer in deze vorm tegen gekomen ben.



Als ik nog verder naar de details kijk, zie ik ook dat 4 van de 5 boutjes van de rear cover een F-je hebben. Die leg ik apart en vervang ik voor moderne boutjes. Ze zijn immers na montage toch niet meer zichtbaar. De originele bewaar ik voor de carrosserie. Ik heb inmiddels een bak vol TR20 en F boutjes. Belangrijk, want KTR schijnt volgens een artikel in het laatste magazine, puntaftrek te geven bij niet-originele bouten.

Ik vervang vrijwel alle lagers, keerringen en pakkingen. Ik maak zelf nieuwe dust shields van vilt dat ik vorig jaar heb gekocht voor de radiateur. Omdat ik daar tzt origineel paardenhaar voor ga gebruiken heb ik dat vilt niet nodig. Daar knip ik de ringen uit die in de yokes komen. 

Nieuwe ring in de yoke, de oude ligt er boven (kapot)

1 olie keerring kan ik echter niet vervangen. Omdat ik de transfercase niet volledig demonteer, kan ik de Front output shaft bearing cap housing niet demonteren en omdat ik dat niet doe kan ik de olie keerring niet vervangen. Het zij zo. De pakking vervang ik wel. Ik til de housing iets op, knip de pakking aan de bovenzijde door en kan hem er zo omheen leggen. Dat ik hem aan de bovenzijde doorgeknipt heb is niet erg omdat dit deel boven de olie vulplug ligt en dus niet voortdurend olie tegen hoeft te houden.

blokje hout om het tandwiel op te tillen zodat ik de pakking kan plaatsen
Als ik alle lagers en pakkingen vervangen heb kan de hele bak in de rust O leum en daarna in de groene verf.

Ook nieuw ijzerdraad gespannen aan de borgbouten

 
En voordat ik met de parkeerrem bezig ga, worden ook alle gaffeltjes van de rem gespoten.



De parkeerrem is een enorme puzzel. In de manuals (ik heb er 5) staat zegge en schrijve 1 onduidelijke foto van de parkeerrem en ook de montage instructie is heel erg summier. De foto's die ik tijdens de demontage heb gemaakt helpen amper want door het vuil zijn geen details te zien.





 Op het internet vind ik gelukkig een groot aantal foto's en een paar tekeningen die me iets helpen. Na een uurtje puzzelen heb ik het volgens mij goed. Ik mis enkel de borgbout die de remschoen vast zet aan de housing. Ik kan m nergens vinden. Kennelijk was die al verdwenen toen ik de hele boel demonteerde. Die moet ik dus opnieuw bestellen. Geeft niks. Al met al is het aardig goed gegaan.

Tijdelijk moertjes op de bouten van de yoke om te voorkomen dat ze uit de gaten glijden en achter in de trommelrem vallen.













 



 





Originele groene verf in de trommel. Die heb ik enkel schoon gemaakt

Volgende week maak ik het af. Daarna: het motorblok!

dinsdag 19 juni 2018

Revisie van de T84 versnellingsbak deel 2 (slot)

Als ik terug ben van een heerlijk weekend Achterhoek pak ik de website van Barton er weer bij.

Als ik mijn bak vergelijk met de foto's op zijn blog lijkt alles te kloppen. Nu de details.
Het plaatje onder de pook, waar de onderzijde van de pook in uit komt, leg ik er op dezelfde wijze in als het er uit gekomen is. Barton praat op zijn website over een veertje waar veel discussie over is. De manual is niet erg duidelijk of dit veertje boven of onder het plaatje moet.

rond, krom gebogen veertje in ronde gedeelte vd bak (onderaan)
Als je het veertje er bovenop legt, zoals op bovenstaande foto, zit het tegen het holle gedeelte van de onderzijde van de pookdeksel en heeft het geen enkel nut. Het drukt hooguit het plaatje iets naar beneden waardoor het kan gaan schuren tegen bewegende delen. Plaats je het veertje onder het plaatje dan schuurt het niet. Barton raadt aan het onder het plaatje te doen dus dat doe ik ook.
De eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen dat het veertje in mijn versnellingsbak OP het plaatje zat toen ik het demonteerde. Daar heb ik namelijk vorig jaar een foto van gemaakt.

Als dat gedaan is plaats ik het deksel met de 4 originele boutjes en ringetjes op de bak om nog een paar testje te doen.


Ik houd de bak met 1 arm vast en schakel de pook in de 3 versnellingen en de achteruit. Het gaat smooth. Nergens haakt iets. Alles lijkt goed.

In de doos met onderdelen die ik een jaar terug heb gedemonteerd ga ik op zoek naar andere onderdelen voor de versnellingsbak. Barton monteert namelijk ook al de koppelingsvork. Die vind ik terug in een zakje, samen met het kogelgewricht waar de vork op kantelt. Ik heb een hoop geleerd in het afgelopen jaar want de tekst op het briefje luidt: "koppelingsvork en rond ding uit koppelingshuis" Leuk: rond ding.


De pakkingen leg ik weer een nacht in lijnolie voor ik ze monteer. Ook de dikke kurk ring rond de as heb ik een nacht in de olie gehad zodat ie makkelijk vormt als de retainer er omheen gaat.


Daarna gaat de reatainer er op. Vervolgens plaats ik daar de laatste nieuwe lager. De oude kraakte en was duidelijk versleten. Het enige dat ik er even niet op kan monteren is de retainerveer. Die heb ik namelijk gebruikt om het slot van mijn camperdeur mee te repareren :-) Een nieuwe wordt opgestuurd.
En dan, als laatste, de bak in de grijze Ford verf.




Klaar. Ik hoop dat het goed is. Proefrijden wordt steeds spannender.
Nu de volgende klus: de transfercase.

Maar eerst: 5 dagen Graspop.

dinsdag 12 juni 2018

Revisie van de T84 versnellingsbak deel 1

Op zekere dag, nadat ik mij heb voorbereid door de manuals te lezen (die niet uitblinken in duidelijkheid) en vooral veel op Youtube te kijken, begin ik de T84 versnellingsbak te demonteren aan de hand van een filmpje van een aardige Engelsman, die kennelijk een GoPro op zijn hoofd heeft gemonteerd. Geeft niks, hij doet het rustig en geeft prima instructies.

Ik leg de Ipad naast de bak.



Demontage moet in een strikte volgorde, te beginnen met de onderste, aan elkaar zittende tandwielen (de kerstboom) en het tandwiel van de achteruit. De assen gaan er erg makkelijk uit. Ik weet overigens nu ook waar dat metalen plaatje voor dient dat uit de bak viel toen ik een jaar geleden de hele boel demonteerde. Dat is een bijzondere wijze om de assen vast te zetten. Niet heel betrouwbaar trouwens.

rechthoekig plaatje



In tegenstelling tot de Engelsman leg ik al mijn gedemonteerde onderdelen netjes op volgorde. Ik wil namelijk straks geen dingen  vergeten. Daarbij let ik  overigens niet op de wijze waarop de tandwielen in de bak zaten en dat gaat me nog opbreken, maar daarover later. Voorlopig gaat het lekker. Ik krijg alles makkelijk los en uit het gietijzeren bakje. Het enige dat met geen mogelijkheid lukt is het losmaken van de Seegerringen. Wat een K..werk. Daar houd ik na een uur mee op. Bij Van Smeden koop ik 2 Seegerringtangen en daarmee heb ik die borgringen in een minuut los. Althans, de kleine. De grote lukt niet maar gelukkig vind ik een oplossing met een schroevendraaier en de bankschroef.

vastklemmen en daarna een schroevendraaier er tussen.



Daarna ga ik verder met het bakje en maak het helemaal schoon. Dat kost een paar uur maar als beloning is de grijze verf weer zichtbaar die ooit op de bak heeft gezeten. Mijn bakje is namelijk een GPW van Ford.

Gelukkig een iets later model waardoor ik minder lekkage naar de reductiebak krijg.

Nu moet ik naar Staman voor nieuwe onderdelen maar daar heb ik de komende dagen geen tijd voor. In de tussentijd begin ik aan mijn allerlaatste zeer smerige olie- en vet klus: het reinigen van de reductiebak (althans, zo noemt John, de monteur bij Staman hem). Bij KTR zie ik ook de naam "tussenbak" voorbij komen. Zelf zou ik hem "overbrengingsbak" noemen, een vertaling van de Engelse naam "Transfercase". Maar goed, wie ben ik?

De reductiebak staat al een jaar buiten onder een afdak, goed beschermd met lakens en plastic.

en een laag straalgrid

Hij is verschrikkelijk smerig en de handrem doet het al heel lang niet meer. De kabel en de veer zijn allebei stuk en de rem zit onder de olie, vet en modder.

Ik heb er even geen zin in en doe eerst de pook. Dat is dankbaarder en schoner werk.

Maar dan moet ik er toch aan geloven.

Zielig hangende gaffeltjes van de handrem


vette pakking vd handrem

Brakedrum onder het vuil

Vies

Het schoonmaken van alle onderdelen kost me meer dan 10 uren. Ik sta 3 avonden met Dusty, krabbers en staalborstels te ontvetten en vuil te verwijderen maar het resultaat mag er zijn. Ik twijfelde of mijn reductiebak origineel was omdat er een heel bijzonder plaatje op zit maar bij navraag bij G503 is niet alleen dat echt maar door het schoonmaken wordt ook de groene Willys verf weer zichtbaar.


geel/groene grondverf. Origineel.

Onderdelen van de handrem. Evenals de drum zelf weer brandschoon.

Nu moet ik al mijn op volgorde liggende versnellingsbak onderdelen in doosjes stoppen.


Het loont altijd om de lange rit naar Nijverdal te maken. John, de vaste monteur van Joop, heeft alle tijd van de wereld om letterlijk alle onderdelen van de bak te bekijken. Daarnaast krijg ik ondertussen een cursus in het reviseren van de bak. Uiteindelijk is de conclusie dat vrijwel alle onderdelen van de T84 bak in prima staat zijn. John is eerlijk: voor een klant die om revisie gevraagd heeft zou hij alles vervangen (wat een kapitaal kost) maar mijn assen en tandwielen beoordeelt hij alsof ze voor zijn eigen Jeep zijn. Verreweg de meeste delen kunnen nog heel veel jaren en duizenden kilometers mee en aangezien ik nog heel veel geld uit moet geven voor de Jeep volg ik zijn advies en koop enkel nieuwe keerringen, lagers en het tandwiel van de 1e versnelling dat ietsje is ingevreten omdat het niet gesynchroniseerd is. Het tandwiel voor de achteruit ziet er zo goed uit dat ik het niet vervang.
Als ik het zo bekijk en beluister kan revisie nooit moeilijk zijn. "Daar kom je nog wel achter" zegt John. En hij zal gelijk krijgen.

De aardige Egelsman die het demontagefilmpje op Youtube had geplaatst, was kennelijk door zijn filmrolletjes heen want ik kan nergens een montagefilm van zijn hand vinden. In plaats daarvan gebruik ik het filmpje van Kaiser Willys. Dat blijkt geen goed idee want dat is "lange halen, vroeg thuis"


Eerst maak ik alle assen en tandwielen schoon met borstels en een ouderwetse borstelvijl.

nieuwe broodjes en veren voor het belangrijkste onderdeel, de synchromesh

In 1 middag en 1 avond tijd (exclusief de GP van Canada) zet ik vrijwel de gehele versnellingsbak in elkaar. Zo moeilijk was dat niet.

Maar als ik vervolgens probeer om beweging te krijgen in de eerste versnelling zit ie vast. En als ik met heel veel moeite de synchromesh heen en weer beweeg en daarmee schakel naar 2  en 3 vliegen alle broodjes er uit waarna alles muurvast zit. Ik kan wel janken.

Een paar dagen later.

Ik heb mij verder verdiept en heb een pagina gevonden op G503. Super duidelijk!

Maar voor ik de instructies van John Barton volg ga ik eerst iets doen aan alle slecht lopende onderdelen. Met de ijzervijl en de borstelvijl vijl ik alle assen en tanden bij. Ieder minuscuul braampje moet weg! Dat kost een avond maar daarna lopen zowel de 1e versnelling als de synchromesh soepel.
Bij de demontage blijkt ook een ballbearing vast te zitten. Het kleine kogeltje zit vastgedrukt maar daar heeft Ford rekening mee gehouden. In de bak, aan de onderzijde van het deel waar het veertje en kogeltje zitten, zit een klein gaatje. Met een kromme spijker kan ik het balletje los krijgen. Dat vervolgens met veertje en al in mijn oog springt. Barton had al gewaarschuwd: draag een bril als je daarmee bezig gaat.

Maar OK. Weinig schade,en belangrijker: ik vind het kogeltje en veertje terug in de puinhoop die werkbank heet.
Ik volg de instructies en de foto"s stap voor stap. Dan blijkt ook dat ik sommige keerringen en tandwielen er verkeerd om in heb gezet. Dat had leuk kunnen worden.
Maar door het volgen van de instructies van Barton ben ik toch aan het einde van de avond klaar.

de kerstboom ligt onderin vast met een sateprikker
De kerstboom mag nog niet met de as vast omdat er anders geen ruimte is voor de ingaande as bovenin. Ik houd hem op zijn plaats met een stalen sate prikker. Zo blijft ie op zijn plek.

Alle braampje van de synchromesh verwijderd. Die loopt nu soepel.

Broodjes en veren op hun plek


messing synchromesh ring valt soepel in de behuizing

13 staafjes in de ingaande as
Barton geeft aan dat het plaatsen van de 13 staafjes in de ingaande as, die een soort naaldlager vormen, problemen kan opleveren. Kennelijk doet mijn modelbouwervaring wonderen want ik heb ze in 1 minuut op hun plek.

bovenste as. Van onder naar boven: 1e, 2e en 3e versnelling


En als laatste de asjes en beugels die dmv de pook de tandwielen bewegen. Als dat er in zit draai ik de bak op zijn kop en verwijder heel voorzichtig de sateprikker die ik precies tegelijk vanaf de andere kant vervang door de originele as. Nu het rechthoekige plaatje nog. Dat valt er gelijk weer af hetgeen tzt enorme problemen kan veroorzaken. Met metaalllijm zet ik het vast.
Daarna doe ik de testjes die Barton voorschrijft. Alles werkt en draait zoals het hoort.
De bak is gereviseerd. Enkel nog pakkingen en de pook. Maar nu eerst een paar dagen met de camper weg. (althans,,,,als ik klaar ben met werken)